OCD

De vervaldatum op de doos groentjes bestemd voor een vers soepje: 8 maart. Mijn gsm rapporteert dezelfde datum. Vandaag kan ik nog verse soep eten. Ik snel naar de winkel; sommige promoties lopen tot 8 maart. Het kassaticket registreert 8 maart. Ik controleer snel mijn inbox en er zitten een aantal berichten in van vandaag, 8 maart.

Ik open het eerste bericht: ‘8 march. Happy women’s day!’

Juist, het is 8 maart. De signalen konden niet duidelijker zijn dan ze waren. De datum 8 maart was alomtegenwoordig vandaag. Hoewel ik het nooit echt gevierd heb, sta ik doorgaans wel stil bij de veronderstelde inhoud van deze dag.

In een verder verleden had ik wellicht een blogpost geschreven over de potentiële betekenis en het mogelijk belang van een dergelijke dag – mocht ik een blog onderhouden hebben. Vandaag echter kan ik enkel zeggen dat uitvoerende huishoudelijke taken de overhand namen in mijn ochtend. En ligt juist daar niet de ironie van de zaak? Als vrijgezel had ik tijd om over de betekenis van dagen na te denken. Als moeder ben ik een verzamelaar van eten en praktische overlevingstips.

Misschien daarom dat ik net vandaag de eerste blogpost wil lanceren op mijn nieuwe blog. Dan heb ik toch eventjes het gevoel om weer bij de dingen stil te staan. Want dat doe ik zo graag. Niet omdat het internationale vrouwendag is, wel omwille van de act van het stilstaan bij het leven an sich.

Welkom bij mijn nieuwe blog OCD, waar ik wekelijks mijn overpeinzingen en contemplaties bij het dagdagelijkse leven uitspreek.