OCD

Schaamteloos publiceren moet kunnen – begreep ik gisteren van Maarten Inghels bij de afronding van zijn vak De grenzen van de tekst bij de SchrijversAcademie. Ik schrijf bewust dat ik het zo begrepen heb, want parafraseren kan ik helaas niet. Soms blijven betekenissen hangen, nazinderen, en laten ze een diepe indruk na, ook al heb je geen notitie gemaakt van de letterlijke woorden. Voor een academische verwijzing zou dit problematisch zijn. Binnen een blogpost, schat ik in dat dat wel meevalt. Hoogstens kan ik het verkeerd begrepen hebben. Ik heb er alleszins veel van opgestoken. Interessante lessen. En ik maak het wat betreft academisch gehalte zo meteen weer goed, inclusief knipoog.

Met deze blogpost voel ik dat het schaamteloze vaarwater binnenvaar. Net over de grens, niet volledig schaamteloos, en met enige aarzeling druk ik straks op het blauwe ‘Publiceer’ knopje. Spannend.

En na enige inleiding, eindelijk de confessie: ik ben een wilde slaapster. Dat blijkt uit doorgedreven onderzoek van het instituut Amaya-Leemans, die een partnerschap vormen sinds 2019. Hun samenwerking werd reeds geformaliseerd in 2020 en zal opnieuw bevestigd worden in 2027.

Hierbij registreerde Dr. Jorge Amaya, Ruimteweermodelleringscoordinator bij het Europees Ruimteagentschap (ESA), meticuleus de nachtelijke activiteiten van het subject, met een focus op het overmatig veranderen van slaappositie, waarbij herhaaldelijk in gevecht gegaan wordt met donsdeken en hoofdkussen. Hierbij werd ook rekening gehouden met de onbetamelijke geeuw- en gaapbeurten van het subject. Dr. Amaya concludeert na meer dan 6 jaar nachtelijke onderzoeksdata verzameld te hebben, dat het roekeloze slaapgedrag van het subject slaapgenoten uit hun slaap houdt.

Betreurenswaardig kan het subject zelf, Prof. Dr. Annemie Leemans, assistent professor aan de Universiteit Antwerpen (UA) na een dik-beschrijvende auto-ethnografische analyse de stelling van Dr. Amaya enkel bevestigen. Toch moet ook gezegd dat er een verschil waarneembaar is in de perceptie van intensiteit van de brasserige slaapactiviteiten van het subject.

De remediërende maatregelen zoals het bewust worden van eigen slaapgedrag en het bevorderen van slaapempathie naar de lokale slaapbevolking toe, zijn inmiddels in actie getreden. In een volgende fase van het actieplan wordt er ook een contingentieplan opgesteld, maar voorlopig hoopt het instituut Amaya-Leemans op spoedige resultaten.

Tot dusver het schaamteloos relaas over het familiaal dispuut. Met uitzonderlijk veel dank aan mijn partner, voor het magische snufje humor omtrent deze zaak.